• دوره های پرورش خلاقیت هنری برگزار می شود
    مرکز آموزش هنری قصد دارد در جهت پرورش خلاقیت هنری کودکان در گروههای سنی خردسالان 3 تا 7 سال و کودکان 7 تا 11 دوره‌هایی را برگزار کند.

  • کارگاه عكاسي ؛ حميد جاني پور

  • كارگاه تئاتر عروسكي ..... مدرس: بهروز غريب پور

مرکز آموزش

عضویت در سرویس خبری
نام :   
ایمیل :   
اخبار > آموزش تئاتر در دانشگاه‌ها بیشتر به شکل تئوریک است


  چاپ        ارسال به دوست

در نشست خبری کارگاه‌های آموزشی بنیاد رودکی عنوان شد

آموزش تئاتر در دانشگاه‌ها بیشتر به شکل تئوریک است

وی در این نشست که با حضور رضا گوران، حمیدرضا آذرنگ، رضا ثروتی، پیمان قدیمی در تالار وحدت برگزار شد، تشریح کرد: «ثبت‌نام برای حضور در این کارگاه‌ها تا 15 مردادماه خواهد بود. دو مجموعه به‌صورت مجزا برگزار می‌شوند که بخش اول آن به استعدادیابی و بخش دوم به اجرای آثار اختصاص دارد.»

رضا سرور در این نشست به تشریح کارگاه درآمدی بر تراژدی‌های شکسپیر پرداخت و در سخنانش اذعان کرد: «هر آموزشی در عرصه تئاتر درگیر با دو وجه زمانی است یکی مربوط به گذشته است که هر مدرسی بایستی آنچه در گذشته وجود داشته، ثبت شده و قوانین و تجربیات را که به‌عنوان تاریخ درآمده به هنرجویان منتقل کند.»

وی ادامه داد: «وجه دیگر بخش تعیین‌کننده آن چیزی است که در زمان حال اتفاق می‌افتد؛ آنچه امروز به دست ما رسیده است برای مثال اینکه چطور شیوه اتانیولافسکی را با شیوه‌های خودمان منطبق کنیم را شامل می‌شود. در سیستم آموزشی ایران بخش واپس‌گرا را دانشگاه‌ها برعهده دارند و از آنجایی شکل خلاقانه می‌گیرد که قراردادهای اصلی را هنگام آموزش به پرسش بگیریم.»

سرور اظهار کرد: «ما جلساتی با حضور چهار نسل از شکسپیرشناسان خواهیم داشت که چه گفته‌اند. این اتفاق شاید وابسته به آموزگار یا کلاس نباشد و پژوهش مستقلی محسوب شود. آنچه مهم است این است که با توجه به شرایط امروز چطور اطلاعات گذشته را به افق دلالت‌های روز نزدیک کنیم.»

وی گفت: «بخشی از آموزش تئاتر به پرسش تئاتر چیست؟ بدن چیست؟ نمایشنامه چیست؟ خلاصه می‌شود که اگر به این امر برسیم بخش کوچکی از آموزش را به سرانجام رسانده‌ایم. در تئاتر اصول اولیه را پرسش‌ها و بمباران کردن‌ها از اصول اولیه تدریس تشکیل می‌دهند.»

رضا ثروتی در ادامه این نشست رسانه‌ای بیان کرد: «در دانشگاه‌های ما نحوه تدریس تئاتر متأسفانه بیشتر به شکل تئوریک است. آنچه با منابع اطلاعاتی که پیرامونش و دنیای مجازی می‌توان کسب کرد درصورتی‌که تئاتر جدا از عمل نیست و دانشجو آنچه در تئوری ثبت‌نشده را از فیلتر ذهنی‌اش رد می‌کند.»

وی ادامه داد: «آنچه فکر کردم در برپایی این کارگاه این است که بنابر تجربه در عرصه نمایشنامه‌نویسی و کارگردانی است. وقتی در ورکشاپ با هنرجویانم کار می‌کردم شناختی از رابطه با بازیگر نداشتند درحالی‌که تکنیک‌های طراحی میزانسن را یاد می‌گرفتند ولی وقتی می‌خواستند به شکل عملی آن را کار کنند توانایی برقراری ارتباط با بازیگر را نداشتند.»

این کارگردان و مدرس بیان کرد: «همان‌طور که بازیگر باید درباره طراحی میزانسن و صحنه بداند یک دراماتورژ و نویسنده و کارگردان هم باید اطلاعات داشته باشد. در محیط‌های ورکشاپ ما نمی‌دانیم که شرکت‌کننده چه سابقه‌ای در تئاتر داشته است بنابراین بهتر است به‌جای گرایش خاص در مرحله تولید در اثر نمایشی سهیم شوند و بدانند کارگردان چطور کار و حرکت صحنه را طراحی می‌کند. ایده من برای این کارگاه این است که شرکت‌کنندگان با طراحی صحنه، بازیگری، دراماتورژی، کارگردانی و... آشنا شوند و همه در روند تولید قرار گیرند.»

رضا گوران که در این کارگاه‌های آموزشی دوره پرورش نقش را برعهده دارد گفت: «مدت‌ها است می‌خواهم کارگروهی را با تعدادی هنرجو که تجربه زیادی در اجرا ندارند و ذهن‌هایی که هنوز بد شکل نگرفته‌اند کار کنند، تشکیل دهم؛ چراکه ما خلأهای زیادی در سیستم آموزشی داریم که باعث می‌شود با بازیگرانی که از فرهنگ آموزشی متنوعی رشد کرده‌اند سرکار داشته باشیم. در کلاس‌ها شیوه‌های آموزشی بر اساس تئوری سلیقه و تجربه شخصی است درحالی‌که این امر نیاز به تأمل دارد. در بیشتر مباحث دانشگاه‌ها بر اساس متدهای منسوخ که دیگر هیچ کارکردی ندارند آموزش داده می‌شود.»

رضا گوران با بیان این‌که من ادعای آموزش در این کارگاه یا تربیت افراد ندارم اذعان کرد: «آنچه دنبالش هستیم این است که بر اساس تمرینات که در شش جلسه اول برگزار می‌شود عده‌ای از افراد را برای اجرای طولانی انتخاب کنیم.»

وی افزود: «فکر می‌کنیم نسل ما سخت به حوزه تئاتر راه پیدا می‌کند و به فضای اجرایی می‌رسد. من در زمانی که برپایی این کارگاه به من پیشنهاد شد احساس کردن فضای امنی است که به‌دوراز هیاهوی حرفه‌ای کار کنم».

وی گفت: «برای برپایی این دوره آموزشی با یک مشاور روس صحبت کردیم که دکترای زبان‌شناسی دارد و ازآنجاکه روی ادبیات روس کار می‌کنیم اجرای اثر منوط به این است که به نقطه‌ای برسیم که قابلیت اجرا و دیده شدن داشته باشد.»

حمیدرضا آذرنگ نیز گفت: «ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که در هر حرفه‌ای که هستیم به‌خصوص هنری به یدک کشیدن لفظ حرفه‌ای کمر ما را می‌شکند درحالی‌که خودمان رنگ و بویی از آن نمی‌بینیم.»

وی خاطرنشان کرد: «ما در گذشته دو ساعت روی بدن و بیان کار می‌کردیم، اما ازآنجایی‌که این مقوله امروز ریشه‌یابی نشده و اندیشه‌ای ندارد هیچ‌چیز از تعریف حرفه‌ای برخوردار نیست. در کارگاه آنچه غلط تعبیر شده ناشی از آن چیزی است که به دریافت‌های دوستان مربوط می‌شود این باید به‌صورت تئوریک شکسته شود تا آدم‌ها را به خود نزدیک کند».

وی ادامه داد: «سه عامل دست‌به‌دست هم داده‌اند که ما را از خودباوری دور کنند بنابراین تابوسازی کنیم و خود را فراموش کنیم. تمام هم‌وغم من این است که بگویم با درون خود آشتی کنیم و صمیمی شویم که اگر به آن توانایی که بازیگر نیاز دارد برسیم، یک‌سری اتفاقات و تعاریف غلط از بین می‌رود. تنها مسیری که در ورک‌شاپ می‌تواند به جوانان کمک کند تا به باور برسند این است که هرآنچه که در درون دارند را به نقطه اعلا برسانند.»

سپس پیمان قدیمی گفت: «بهره‌مندی از اساتید به‌روز و حرفه‌ای‌ترین امکانات آموزشی در ایران باعث شده پیوندی در درازمدت اتفاق بیفتد. سه کارگاه آموزشی در دو مرحله برگزار می‌شود که مرحله اول شامل استعدادیابی در طی شش جلسه است و مرحله دوم اجرای عمومی و حرفه‌ای یک نمایش که می‌تواند به چند ترم بینجامد. ما با این پیش‌فرض به اتفاقی می‌رسیم که در این کارگاه از استعدادهایی استفاده کنیم و آن‌ها را به تئاتر حرفه‌ای معرفی کنیم.»

در پایان این نشست شیبانی در پاسخ به سؤال خبرنگاران مبنی بر چگونگی برپایی و مدت کارگاه‌ها اظهار کرد: «ثبت‌نام در کارگاه‌ها به‌صورت آزاد است و هیچ‌گونه محدودیتی ندارد و شامل مبتدیان و افرادی که تا حدی با تئاتر آشنا هستند هم می‌شود. مدت دوره‌های آزمایشی متغیر است و ممکن است از شش جلسه تا یک سال به‌طول بینجامد. در پایان نیز مدرکی به امضای مدیرعامل بنیاد رودکی و مدرس خواهد رسید که به هنرجویان اعطا می‌شود».


١٦:٠٢ - 1393/04/10    /    شماره : ٢٣٤٣    /    تعداد نمایش : ٥٤٦



خروج